ماه و ماهی ...

تو ماهی و من ماهی این برکه ی کاشی


اندوه بزرگی ست زمانی که نباشی

  

آه از نفس پاک تو و صبح نشابور


از چشم تو و حجره ی فیروزه تراشی

 

پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بار


فیروزه و الماس به آفاق بپاشی

ای باد سبک سار مرا بگذر و بگذار


هشدار که آرامش ما را نخراشی

هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم


اندوه بزرگی ست چه باشی، چه نباشی

/ 0 نظر / 9 بازدید