اگر می‌دانستم...

اگر می‌دانستم این آخرین دقایقی است که تو را می‌بینم، به تو

می‌گفتم: “دوستت دارم” و نمی‌پنداشتم تو خود این را می‌دانی. 
‌‌‌‌‌ 
همیشه فردایی نیست تا زندگی فرصت دیگری برای جبران این غفلت‌ها

به ما دهد. کسانی را که دوست داری همیشه کنار خود داشته باش و

بگو چقدر به آنها علاقه و نیاز داری. 
‌‌‌ 
مراقبشان باش. به خودت این فرصت را بده تا بگویی: “مرا ببخش”،

“متاسفم”، “خواهش می‌کنم”، “ممنونم” و از تمام عبارات زیبا و

مهربانی که بلدی استفاده کن. هیچکس تو را به خاطر نخواهد آورد اگر

افکارت را چون رازی در سینه محفوظ داری. 


خودت را مجبور به بیان آن‌ها کن! 


به دوستان و همه‌ی آنهایی که دوستشان داری بگو: “چقدر برایت ارزش

دارند.” 


اگر نگویی فردایت مثل امروز خواهد بود و روزی با اهمیت نخواهد

گشت… 


/ 0 نظر / 7 بازدید